تولی و تبری

گفتم: اي رسول خدا، اين شخص برادر و پسر عموي تو و همسر فاطمه بتول و پدر حسن وحسين دو سرور جوانان بهشتي است.

(با توجه به احاديث ديگر که از حضرات معصومين رسيده است خصوصا حديث معرفت سلمان و جندب  از کلام حضرت رسول اينطور مي توان برداشت کرد که معرفت نواراني حضرت مد نظر است که ايمان خالص است به همين دليل است که اباذر براي روشن شدن خالص مسئله شناخت خود اينطور عرضه داشت که اين شخص برادر و ...)

 بعد پيغمبر خدا اينطور فرمود: اي اباذر، اين شخص پيشواي آشکار و نيزه بلند الهي و در بزرگ خداست که هرکس طالب خدا باشد بايد از اين در وارد شود.

(که با اين فرمايش پيغمبر هم تأييد حرف اباذر کرده اند ولي با توضيحاتي که حضرت فرمودند نشان داده اند که ايمان به شناخت ظاهري حضرت گرچه اين هم واجب است تکميل نمي شود که پيامبر به بيان مقامات نوراني حضرت امير پرداخته اند)

اي اباذر، اين شخص قائم به عدل الهي، مدافع از حريم خدا، ياور دين خدا وحجت بر آفريدگان اوست. خداوند پيوسته در ميان هر امتي که پيامبري برانگيخته است به وسيله اين شخص بر آفريدگانش حجت مي آورده است.

اي اباذر، خداوند بر هر رکني از ارکان عرض خود هفتاد هزار فرشته قرار داده که طاعت و عبادتي جز اين ندارند که براي علي و شيعيانش دعا کنند و بر دشمنانش نفرين فرستند.

اي اباذر، اگر علي نبود هيچ حقي از باطل و مؤمني از کافر جدا و شناخته نمي شد و خداوند پرستش نمي گشت، زيرا او بود که بر سر مشرکان کوفت تا مسلمان شدند و به عبادت خدا پرداختند، و اگر چنين نمي شد پاداش و کيفري صورت نمي گرفت. هيچ پوششي او را از ديدار خدا نمي پوشاند و هيچ پرده اي او را از ديدار خدا محجوب نمي دارد و او خود حجاب و پرده الهي است. سپس پيامبر اين آيه را تلاوت فرمود: آيه:(شرع لکم من الدين ما وصي به نوحا و الذي اوحينا اليک و ما وصينا به ابراهيم و موسي و عيسي ان اقيموا الدين و لا تتفرقوا فيه کبر علي المشرکين ما تدعو هم اليه الله يجتبي اليه من يشاء و يهدي اليه من ينيب. شوري13) "خداوند از دين براي شما همان را قانون نهاد که به نوح سفارش کرده بود وهمان را که به تو(پيامبر) وحي کرده ايم وآنچه راکه به ابراهيم و موسي و عيسي سفارش کرديم که دين را بر پا داريد و در آن متفرق و پراکنده نشويد، بر مشرکان گران است آنچه تو آنان را بدان فرا مي خواني، خداست که هر که را خواهد به سوي خود بر مي گزيند و هر که را به سوي او انابه و بازگشت داشته باشد به سوي خود هدايت مي‌کند."

اي اباذر: خدواند در ملک و يکتايي خود يگانه است و يگانگي او در يکتايي اوست، بندگاني را که براي خويش برگزيده معرفي فرموده و بهشت خويش را براي آنان مباح گردانيده است، پس هر که را خواهد که هدايت کند ولايت او را به وي مي شناساند، و هر که را خواهد که نور دلش را تاريک کند شناخت او را از وي ديغ مي دارد.

اي اباذر، هذا راية الهدي و کلمة التقوي و العروة الوثقي و امام اوليائي و نور من اطاعني و هو الکلمة التي الزمها الله المتقين ...

اي اباذر، اين شخص پرچم هدايت، کلمه پرهيزگاري، دستگيره محکم الهي، پيشواي دوستان من و نور مطيعان من است، و همان کلمه اي است که خداوند همراه پرهيزگاران قرار داده است، پس هر که او را دوست بدارد مؤمن است، وهر که او را دشمن بدارد کافر است، و هر که ولايت او را ترک کند گمراه و گمراه کننده است، و هر که ولايتش را انکار کند مشرک است.

اي اباذر روز قيامت انکار کننده علي را کر و کور و لال مي آورند و در تاريکي هاي صحراي محشر به رو در مي افکنند در حالي که طوقي از آتش در گردن اوست که سيصد شعبه دارد و بر هر شعبه اي از آن شيطاني است که آب دهان بر صورت او مي افکند و در گورش با ترس و وحشت به سوي آتشش مي برند(يا او را با ترس و وحشت از داخل گور به آتش مي افکنند).